Vanaf 19 juni 2026 is het voor sommigen verplicht om de zogenoemde “herroepingsknop” op je website/app te hebben. In dit artikel lees je wat het herroepingsrecht ook alweer is, voor wie het geldt, en wat er juridisch komt kijken bij het invoeren van de herroepingsknop.
Wat is het herroepingsrecht?
Wanneer er sprake is van een overeenkomst op afstand, zoals online aankopen of aankopen via de telefoon, of een overeenkomst buiten de verkoopruimte, dan geldt in principe het herroepingsrecht. Het herroepingsrecht wordt ook wel het recht van retour of het ontbindingsrecht genoemd. Omdat de herroepingsknop alleen zal gelden voor de overeenkomst op afstand, ga ik daar in dit artikel alleen nog op in.
Bij een online koop kan iemand een product niet in het echt bekijken of vasthouden. Hij kan bijvoorbeeld niet ieven zien van wat voor materiaal die keukenmachine is gemaakt, of welke exacte kleur die bol garen heeft. Om deze reden krijgt iemand 14 dagen bedenktijd: het herroepingsrecht. Binnen 14 dagen na ontvangst mag de ontvanger het product terugsturen, zonder opgaaf van redenen.
Het herroepingsrecht geldt niet alleen voor producten, maar ook voor diensten. Dus als je een cursus verkoopt, of fotografie doet.
Maar: het herroepingsrecht geldt in principe alleen voor consumenten. Dus niet voor bedrijven. Al mag je het wel regelen voor bedrijven, maar dat heeft genoeg nadelen.
Uitzonderingen op het herroepingsrecht
Het herroepingsrecht geldt niet voor álle online “aankopen”. Bijvoorbeeld niet voor diensten van vrijetijdsbesteding wanneer daarvoor een bepaald tijdstip is vastgesteld (denk aan: een concertkaartje). Of voor de levering van “maatwerk”, maar juridisch correcter gezegd: “de levering van volgens specificaties van de consument vervaardigde zaken, die niet geprefabriceerd zijn en die worden vervaardigd op basis van een individuele keuze of beslissing van de consument, of die duidelijk voor een specifieke persoon bestemd zijn.” Je kunt dan denken aan een fotoalbum die een consument samenstelt met foto’s die hij zelf kiest.
Hoe kon het herroepingsrecht eerst ingeroepen worden?
Het herroepingsrecht kon eerst alleen ingeroepen door middel van het modelformulier van herroeping, of doordat een consument het op een andere ondubbelzinnige wijze inroept.
Vanaf 19 juni 2026 komt daar dus een derde optie bij: via de herroepingsknop. Deze moet je aanbieden als je de overeenkomst op een “online interface” aanbiedt. Zoals een webshop of “webapplicatie”.
Wat moet ik nu doen?
Behalve zorgen dat je die herroepingsknop hebt als het voor jou van toepassing is, moet:
- de knop te allen tijde beschikbaar hebben;
- de knop duidelijk zichtbaar, goed leesbaar, en toegankelijk zijn;
- de knop een ondubbelzinnige tekst hebben, waaruit duidelijk is dat de overeenkomst kan worden ontbonden. Voorbeeld van zo’n tekst: “hier de overeenkomst ontbinden”;
- de knop leiden naar een mogelijkheid om een verklaring van ontbinding in te dienen. Daarin moet staan: de naam van de consument, gegevens ter identificatie van de overeenkomst die de consument wil ontbinden en nadere gegevens over de elektronische middelen waarmee de
je de ontbinding aan de consument zal bevestigen; - je ervoor zorgen dat de consument de verklaring tot ontbinding nog moet bevestigen. Dit om te voorkomen dat een consument zijn ontbindingsrecht onbedoeld uitoefent door de ontbindingsfunctie per ongeluk aan te klikken. Ook deze functie moet op een goed leesbare manier aangeduid te worden met woorden waaruit ondubbelzinnig blijkt dat daarmee de ontbinding wordt bevestigd. Denk aan “ontbinding bevestigen”;
- je de consument na bevestiging van de verklaring tot ontbinding, een bewijs sturen op een “duurzame gegevensdrager”. Denk aan een mailtje. Daarin moet staan: de informatie over de inhoud van de verklaring, en de datum en het tijdstip van indiening.
Let op
- Je moet ook in je algemene voorwaarden vermelden dat je deze functie hebt (naast de andere twee functies), en waar je de functie kunt vinden. Doe je dit niet, dan wordt de bedenktijd tot maximaal 12 maanden (!) verlengd. Nadelen daarvan zijn:
- onzekerheid over omzet;
- risico op waardeverlies van het product, waardoor het niet meer als nieuw is te verkopen;
- de administratieve last stijgt, omdat verkoop- en retourstromen veel langer traceerbaar moeten blijven;
- een groter risico op strategisch gebruik van retourrechten, waarbij producten langere tijd worden gebruikt en daarna alsnog worden teruggestuurd.
- Je mag aan de consument vragen om in te loggen om zich op die manier te identificeren, maar je mag de consument niet verplichten om een account aan te maken om de overeenkomst te ontbinden.
- Je mag de consument alleen de gegevens vragen die noodzakelijk zijn om de overeenkomst die de consument wil ontbinden te identificeren en om de ontbinding te bevestigen.
- Een consument die zich al heeft geïdentificeerd, bijvoorbeeld door in te loggen, moet de overeenkomst kunnen ontbinden zonder dat hij zich opnieuw moet identificeren of opnieuw de gegevens ter identificatie van de overeenkomst die hij wil ontbinden te verstrekken. In dat geval moet hij wel de al verstrekte informatie kunnen bevestigen.
Hulp nodig?
Loop je tegen vragen aan over hoe je de herroepingsknop juridisch juist implementeert in je webshop of app, of wil je zeker weten dat je algemene voorwaarden en retourproces hier goed op aansluiten? Dan kan ik met je meekijken en toetsen of je inrichting voldoet aan de regels en geen onbedoelde risico’s oplevert. Stuur me gerust een bericht.
